...::: ღღღღ ناقوس دل ღღღღ :::...

آری آغاز دوست داشتن است گرچه پایان راه نا پیداست.من به پایان دگر نیندیشم که همین دوست داشتن زیباست

غم ............

هیچ کس ریشه احساس مرا آب نداد

هیچکس بغض گره خورده آواز مرا راه نداد

هیچکس این دل وامانده ی بی رنگ و ریا

به سلامی ، به کلامی و جواب کوچکی راه نداد

هیچکس بغض مرا راه نداد تا بریزد و بگرید

تا که فریاد کند بلکه زین بغض فرومانده خلاص

هیچکس حرف مرا گوش نکرد قصه ام نوش نکرد

ساقی میکده ای قطره ای می به دلم نوش نکرد

شایدآن می ببرد ز دلم حال و هوا را

تا به آنجا که نماند گرهربغض و احساس غریب

+ نوشته شده توسط دوتا دیوونه در شنبه سیزدهم بهمن 1386 و ساعت 1:29 |

درباره وبلاگ

عشق مستلزم شجاعت است
زیرا برای سفر به اقلیم عشق باید ترک نفس کرد.
ترک نفس برای زبونان ساده نیست.
ما به نفس چنگ میزنیم.
ما حاضریم برای نفس بمیریم
اما حاضر نیستیم نفس را بمیرانیم
زیرا ما تعریف خود را از نفسمان کسب میکنیم.
نفس ما به ما هویت می بخشد و ما را تعریف میکند.
نفس ما وجود ما را از وجود چیزهای دیگر متمایز میکند.
باعث میشود خود را مهم بپنداریم.
اما نفس پدیده ای جعلی ست.
اصالت ندارد.
بنابراین هرچه به نفس متکی ست جعلی ست.
دوروغین است.بی ریشه است.
احساس مهم بودنی که نفس به ما میبخشد احساسی قلابی ست.
ما این حقیقت را میدانیم و نمیدانیم.
ما از مکر نفس آگاهیم اما به روی خویش نمی آوریم.
ما از این امر آگاهیم اما خود را به جهالت میزنیم.
این است وضعیت دشوار بشری.
سفر به اقلیم عشق یعنی بیرون آمادن از این تنگناها رها کردن دروغ ها برداشتن ماسک ها کنار گذاشتن دروغ و ریختن پیرایه ها.
سفر به اقلیم عشق یعنی کنار گذاشتن ((من))و هیچ شدن.
از این هیچ است که همه چیز زاده میشود.
بر مبنای همین هیچ است که ضیافت هستی برپا می شود.