چقدر مهربانی که گذاشتی تمام روزهای هفته مزه ی کیک تولدت رو زیر ساعت های
نازنینشون سپری کنند.
امسال منت بر سر یکشنبه گذاشتی, دوشنبه دق نکنه خوبه. عشق من تولدت مبارک.
من امروز به نیت گام نهادن تو به بیست و دومین بهار زندگی بیست و دو بار خدای برگای مسافر
پاییزی رو به سجده می کنم.
بیست و دو گلدون رو آب میدم.
بیست و دو کبوتر آزاد میکنم.
بیست و دو گل رو نمی ذارم کودکان بازیگوش بچینند.
بیست و دو بار به رهگذران خسته لبخند میزنم.
بیست و دو هزار بار آه می کشم و سر به آسمون کرده دعات می کنم.
بیست و دو بار خدارو با بیست و دو حالت سبز با بیست و دو اشک زلال صدا می کنم.
بیست و دو بار بر روی بیست و دومین برگ دفتر خاطرات بیست و دو صفحه ایم می نویسم:
عشق من بیست و دو به توان بیست و دو هزار آن عدد مجهول تولدت مبارک.
کسی که بیست و دو هزار سال اینده هم همینقدر دوست داره.
و بیست و دوبار با اسفند جوری که چشممون نزنند خیلی دوست دارم.
زندگی من بیست و دو سالگی مبارک.
نه اصلا ساده تولدت مبارک.
